Czy wiesz, że…

 … Michał Archanioł jest uważany tak w Kościele Wschodnim, jak i Zachodnim za lekarza ludzkich dolegliwości?

 Otóż w tradycji bizantyjskiej, w pierwszych wiekach chrześcijaństwa św. Michał uważany był za niebieskiego lekarza ludzkich dolegliwości. Często identyfikowano go z aniołem przy sadzawce Betesda, z Ewangelii według św. Jana. Jak opisuje Ewangelista, chorzy czekali na poruszenie się wody w sadzawce, które dokonywało się w stosownym czasie przez cudowne zstąpienie anioła. Jak mówi Pismo Święte: „Kto pierwszy wchodził po poruszeniu się wody, doznawał uzdrowienia niezależnie od tego, na jaką cierpiał chorobę” ( J 5, 2-4). Może stąd w słowach hymnu Akatisto, opiewającego cześć św. Michała, znajdujemy podkreślenie tej mocy uzdrawiającej Archanioła: „Nie tylko zwyciężyłeś wielkiego i straszliwego smoka w Twym Sanktuarium w Chone, ale dałeś początek strumieniowi wody uzdrawiającej każdą chorobę ciała”.

Natomiast w Kościele Zachodnim podobną cześć odbierał Święty Michał w sanktuarium na Monte Gargano. Początki tego sanktuarium we Włoszech sięgają końca V i pierwszych dziesięcioleci VI wieku. Kiedy było ono wielkim centrum pielgrzymkowym, prawdopodobnie w X wieku Monte Gargano odwiedził Otto III (998).Wówczas sanktuarium słynęło ze źródła wody, która miała leczyć gorączkę.

... Święty Michał Archanioł uważany jest w Kościele za przewodnika dusz do nieba?

Otóż najwcześniejsze źródła na ten temat prowadzą do Egiptu. Tam kult św. Michała rozwinął się w tradycji aleksandryjskiej Kościele koptyjskim oraz w rycie etiopskim na terenie Abisynii. W tych miejscach obchodzono święto „chórów anielskich”, a w kalendarzu w ciągu całego roku znajdowało się 6 świąt ku czci św. Michała, którego uważano za przewodnika dusz po śmierci. Dla ciekawości możemy nadmienić, że u Koptów wspomniane świętego obchodzono 6, 7, 8 czerwca, a w Egipcie obowiązkowym świętem na cześć Księcia aniołów był dzień 12 czerwca, w którym proszono św. Michała Archanioła o wylew Nilu. Trzeba nadmienić, że już wcześniej tradycja judaistyczna (synagogalna) przedstawiała św. Michała, jako przewodnika dusz po śmierci, nazywając go psychopompo. To przekonanie znalazło swoje odzwierciedlenie również w liturgii Kościoła Zachodniego. W średniowieczu (do dzisiaj w liturgii rzymskiej) w offertorium Mszy świętej za zmarłych Kościół wzywał św. Michała, aby przeprowadził dusze świętych do raju: „Niech podziemie ich nie pochłonie, niech nie zapadną się w ciemności, lecz niech chorąży anielski, święty Michał zawiedzie je do światłości świętej, którą obiecałeś Abrahamowi i jego potomstwu”. Ten Archanioł, Książę Niebieski ma również wstawiać się za duszami i bronić je przed Bożą tłocznią gniewu na Sądzie Ostatecznym, o czym mówi wezwanie znajdujące się w „Graduale” Mszy św. ku jego czci: „Ut non pereamus in tremendo iudicio. Alleluja” co znaczy – „byśmy nie zginęli na straszliwym sądzie”. Tradycja przypisuje św. Michałowi zadanie składania na szale dobrych i złych uczynków dusz stojących  na Sądzie Bożym. Dlatego też na niektórych wyobrażeniach ikonograficznych, umieszczonych szczególnie na bramach i kaplicach cmentarnych, które były w tym okresie jemu poświęcone, św. Michał oprócz miecza trzyma w ręce wagę.

... od blisko pięciuset lat Święty Michał Archanioł jest aniołem stróżem Japonii?

Otóż wielki misjonarz Japonii, święty Franciszek Ksawery (1506 – 1552), jezuita, oddał ten kraj przemożnej opiece Świętego Michała. W liście pisanym do swoich współbraci z wyspy San Choan, na której po trudach pracy misjonarskiej zmarł, tak opisuje to wydarzenie: „Żyjemy wielką nadzieją, że Bóg uczyni nam tę łaskę (przyprowadzi mieszkańców Japonii do wiary w Jezusa Chrystusa), ponieważ zupełnie nie ufamy naszym siłom i całą naszą nadzieję pokładamy w Jezusie Chrystusie, naszym Panu, oraz w Najświętszej Maryi Pannie, Jego Matce, a także w 9 chórach anielskich, obierając spomiędzy nich na specjalnego protektora św. Michała Archanioła, Księcia i Obrońcę całego Kościoła wojującego; pokładając wielką ufność w tym Archaniele, któremu została powierzona w szczególny sposób straż nad tym wielkim królestwem Japonii; polecając się w specjalny sposób każdego dnia jemu (św. Michałowi) i jednocześnie wszystkim aniołom stróżom, którzy troszczą się w szczególny sposób, by modlić się do Boga, naszego Pana, za nawrócenie Japończyków, których są stróżami.”(Saint François Xavier, Epistolae... - nova editio ex integro refecta, Romae 1945, t. 2, list 90.)

opr. Ks. Roman Chyliński CSMA, „Któż jak Bóg”, numer 4/2005